Mark en ik gaan trouwen!
Een openhartig verhaal uit het leven
Als je kanker hebt en de prognose is niet goed, dan moet je ook nadenken over dingen zoals erfgenamen. En nee daar wil ik echt nog niet over nadenken, maar ik moet wel. Dus hup naar de notaris om wat advies in te winnen. Daar kwam al snel uit dat ik Mark mijn huis zou willen geven als het ooit zover komt. En er was maar 1 manier om dat zo slim mogelijk te doen en dat is geregistreerd partnerschap!
Zonder Mark te vragen heb ik al een afspraak bij de Gemeente gemaakt en ben ik dezelfde dag nog gebeld door de trouwambtenaar. 18 juli moet het worden, nu Mark nog even vertellen dat we gaan trouwen :). Hij kwam terug van het werk en ik heb hem de vraag gesteld of hij dat oke vond. En ja, natuurlijk! Dat is mooi, want alles was al geregeld.
Hoewel de aanleiding wat minder leuk is, hebben we er echt super veel zin in en kijken we er heel erg naar uit! We hebben direct onze ouders gebeld en ze gevraagd of ze getuige wilde zijn. We willen ook een klein feestje geven in de tuin van mijn ouders, dus we hebben onze familie en vrienden geïnformeerd. Zo fijn om eindelijk weer eens iets leuks op de planning te hebben!!